Historia Wydziału

W roku 1897 Gdańskie Towarzystwo Przyrodnicze przedstawiło w Berlinie wniosek na uzyskanie środków i budowę upragnionej politechniki. Uroczysta inauguracja odbyła się 6 października 1904 roku, w obecności cesarza Wilhelma II.

Od początku działalności politechniki w Gdańsku, mechanika miała swoje znaczące miejsce. W pierwszym okresie funkcjonowania, mechanika i elektrotechnika były połączone w jednym Oddziale Inżynierii Mechanicznej i Elektrotechniki. W 1922 r. rozdzielono je i pod nazwą Techniki Maszynowej włączono do wspólnego Wydziału Techniki Maszynowej, Techniki Okrętowej i Elektrotechniki. W 1926 r. nazwę wydziału zmieniono na Wydział Budowy Maszyn, Elektrotechniki i Techniki Okrętowej i Lotniczej, który od 1938 roku działał już tylko pod nazwą Wydziału Maszynowego.

24 maja 1945 roku Dekret Krajowej Rady Narodowej usankcjonował istnienie Politechniki Gdańskiej jako polskiej państwowej szkoły akademickiej. Mocą tego dekretu Politechnika Gdańska dzieliła się na cztery wydziały, w tym Wydział Mechaniczno - Elektryczny.

22 października 1945 roku jest datą historyczną dla wydziału, ponieważ w tym dniu rozpoczęły się zajęcia dydaktyczne po wojnie. Pierwszym dziekanem Wydziału Mechanicznego został długoletni dziekan Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej prof. Karol Taylor, który został także kierownikiem Katedry Silników Spalinowych.

W pierwszym roku akademickim edukację na wydziale rozpoczęło 404 studentów, co stanowiło jedną czwartą ogółu studiujących na uczelni. W tym czasie pracę na Wydziale Mechanicznym rozpoczyna wiele autorytetów naukowych, znawców przemysłu i bardzo doświadczonych pedagogów. Z Politechniką Gdańską i z Wydziałem Mechanicznym związał się w latach 1945-1949 prof. Maksymilian Tytus Huber, wybitny naukowiec z zakresu teorii sprężystości. Pierwsza polska okrętowa maszyna parowa, na pierwszym polskim statku pełnomorskim rudowęglowcu s/s Sołdek, to dzieło prof. Adolfa Polaka. Pierwszy polski samochód ciężarowy Star 20 o ładowności 3,5 tony, produkowany w Starachowicach, to konstrukcja opracowana przez zespół prof. Mieczysława Dębickiego. Również pierwsza powojenna obrabiarka do metali, wytwarzana przez Zakłady H. Cegielskiego w Poznaniu, to konstrukcja prof. Edwarda Geislera. Wśród wspaniałych, niezapomnianych profesorów tamtych lat znaleźli się także: Michał Broszko, Władysław Florjański, Antoni Kozłowski, Marian Piątek, Marian Sienkowski, Wiktor Wiśniowski i wielu, wielu innych. W roku 1957 oddany został do użytku nowy gmach dla Wydziału Mechanicznego.

W 1956 r. Wydział Mechaniczny podzielony zostaje na dwa wydziały: Wydział Maszynowy - przemianowany w 1965 r. na Wydział Budowy Maszyn oraz Wydział Technologii Maszyn, późniejszy Mechaniczny Technologiczny (od 1965 r.), a następnie Wydział Technologii Maszyn i Organizacji Produkcji (w okresie 1990-1991). Ta sytuacja zmieniła się dopiero po 35 latach kiedy to 1 stycznia 1992 roku nastąpiło połączenie dwu wydziałów i powrót do pierwotnej nazwy. Powstała jednostka dydaktyczno-naukowa o znacznie większych możliwościach twórczych.

Wydział Mechaniczny zawsze zaliczał się do największych w Politechnice Gdańskiej i zaznaczył trwały wkład w jej rozwój wymiernymi osiągnięciami naukowymi i wdrożeniowymi. Wielokrotnie pracownicy wydziału zdobywali najwyższe laury, m.in. laureatem Nagrody Naukowej Miasta Gdańska imieniem Jana Heweliusza został prof. Edmund Wittbrodt, pełniący w latach 1990-1993 i 1993-1996 funkcję rektora Politechniki Gdańskiej, senator RP od roku 1997 i minister edukacji narodowej w okresie 2000-2001. Prof. dr hab. inż. Jan Stąsiek, prof. zw. PG - uhonorowany w 2009 roku nagrodą premiera za wybitny dorobek naukowy za rok 2007 oraz Doctor of Science City University w Londynie, aktualnie dziekan Wydziału Mechanicznego. Funkcję rektora PG pełnili również profesorowie naszego wydziału: Stanisław Łukasiewicz (1945-1946), Stanisław Turski (1946-1950) i Marian Cichy (1978-1981).

W 1992 roku w strukturę Wydziału zostaje włączony Oddział Wydziału Mechanicznego w Elblągu. Decyzja o uruchomieniu tam studiów wyższych przyniosła duże korzyści dla całego regionu, zasilając dodatkowo różne gałęzie miejscowego i krajowego przemysłu elbląską kadrą inżynierską, w liczbie ponad 750 absolwentów. W 1998 roku tradycję kształcenia technicznego w Elblągu przejęła Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Jej absolwenci mają możliwość dalszej nauki na specjalnościach magisterskich w Gdańsku.

Współczesność Wydziału to doskonalenie systemu studiów poprzez wysoką jakość kształcenia, wprowadzanie elastycznej organizacji oraz umiędzynarodowienie oferty studiów. Zgodnie z głównymi celami strategii Wydziału na lata 2013-2020  to wprowadzenie mechanizmów wspomagających  badania, rozwój naukowy nauczycieli akademickich oraz wzrost efektywności studiów doktoranckich i wykorzystanie rozwiązań innowacyjnych na rzecz rozwoju wydziału, uczelni i regionu.

 

Zmiany organizacyjne i dziekani Wydziału Mechanicznego (od roku 1945)